Sunday, September 26, 2010

 പാതിരാ മുല്ലകള്‍ പൂചൂടും നേരം ഞാന്‍
പൂത്താലി ചൂടിക്കാം പൂനിലാവേ
ആയിരം താരകള്‍ പൂക്കുമ്പോള്‍ കാതില്‍ നീ
ആശിച്ചതെന്തെന്നു ചൊല്ലുകില്ലേ
മാനസവീണയില്‍ രാഗം നിറഞ്ഞു
തേന്‍മൊഴി കേള്‍ക്കിലും സ്നേഹം വിടര്‍ന്നു
നീയിന്നെന്‍ രാവില്‍ പൂന്തിങ്കളായ്....

ഇരുളില്‍ വിടരും കനവില്‍ ഹൃദയം
അറിയാതെ നിന്നെ പുണരുമ്പോള്‍...
എന്റെയുള്ളിലൊരായിരം പൊന്‍ദീപമായ് നീയണയുമ്പോള്‍
ചന്ദ്രകാന്ത മണ്ടപത്തില്‍ പാല്‍നിലാവ് മയങ്ങുമ്പോള്‍
ഒന്നാകാം നമുക്കിനി സ്വരമാകാം
നീയിന്നെന്‍ സ്വയംവര വധുവല്ലേ...

വര്‍ണം ചാര്‍ത്തും മനസിന്‍ സരസ്സില്‍
നീരാട്ടിനെത്തീ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍....
സ്നേഹമുല്ല പൂത്തുലഞ്ഞതെന്റെ മാറിലറിഞ്ഞില്ലേ
കാറ്റുമൂളിയോരീരടികള്‍ തങ്കമേനി പൊതിഞ്ഞില്ലേ
സ്നേഹത്തിന്‍ വനികയില്‍ മലരല്ലേ
മോഹത്താല്‍ അതിലൊരു മധുവല്ലേ...

No comments:

Post a Comment